7 stycznia
Pokora
"Bóg pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje."
— Jakub 4,6
Panie,
Pokora nie przychodzi mi naturalnie. Lubię być zauważany, chwalony, podziwiany. Moja pycha często przeszkadza w moich relacjach i mojej więzi z Tobą.
Naucz mnie prawdziwej pokory. Nie poniżania siebie, które jest tylko odwróconą pychą, ale sprawiedliwego rozpoznania tego, kim jestem: ani więcej, ani mniej. Stworzeniem, które wiele otrzymało i które wiele może dać.
Pomóż mi cieszyć się sukcesami innych bez zazdrości, uznawać moje błędy bez rozpaczy, przyjmować pochwały i krytyki z takim samym spokojem ducha.
Amen.
Pokora nie przychodzi mi naturalnie. Lubię być zauważany, chwalony, podziwiany. Moja pycha często przeszkadza w moich relacjach i mojej więzi z Tobą.
Naucz mnie prawdziwej pokory. Nie poniżania siebie, które jest tylko odwróconą pychą, ale sprawiedliwego rozpoznania tego, kim jestem: ani więcej, ani mniej. Stworzeniem, które wiele otrzymało i które wiele może dać.
Pomóż mi cieszyć się sukcesami innych bez zazdrości, uznawać moje błędy bez rozpaczy, przyjmować pochwały i krytyki z takim samym spokojem ducha.
Amen.
Refleksja
Pokora to prawda o sobie. Jakie są wasze prawdziwe talenty? Jakie są wasze prawdziwe ograniczenia? Jedno i drugie trzeba przyjąć z pokojem.
Za tych, którzy cierpią z powodu pychy innych i za tych, którzy walczą z własną pychą.